విరాజకీయ మేధావులు

ఒకానొక దినాన 

నాదేశపు విరాజకీయ మేధావుల్ని 

నిలవేసి ప్రశ్నిస్తారు 

 అమాయకులైన అలగాజనం  

 ఏం చేస్తున్నారు మీరు

   మనదేశం నింపాదిగా తీయ్యని మంటలాగా

 చిన్నగా ఒంటరిగా మరణిస్తున్నప్పుడని

ఈ రాజకీయాలేవీ లేని మేధావుల్ని

  ఎవరూ  ప్రశ్నించరు

  మీరెలాంటి దుస్తులు  వేసుకున్నారని

 మధ్యాహ్న  భోజనానంతరం

 ఎలా కునుకు తీశారని

 శూన్య పదార్థంతో  మీరు సాగించిన

 శుష్కసమరాలను గురించి

 ఎవరూ తెలుసుకోదలచుకోరు

 ధనవంతమైన మీ ఉన్నత విద్యగురించి

 ఎవరూ పట్టించుకోరు

ప్రశ్నించరు మీ పౌరాణిక పాండిత్యాన్ని

 ప్రశ్నించరు  మీలోని ఎవడో

 పిరికివాడి  చావు చావడం ప్రారంభించినప్పుడు

 మీరు పొందుతున్న స్వీయహేయభావం  గురించి

 సంపూర్ణమైన అసత్యపు ఛాయాల్లో జన్మించిన

 మీ అర్థం సమర్థింపుల  గురించి

 సంజాయిషీల గురించి

ఎవరూ ఏమీ అడగరు 

ఆ రోజున

 అమాయక మనుష్యులు వస్తారు

 రాజకీయాలు లేని మేధావుల గ్రంథాలలో

 కవిత్వాలలో స్థలం లేనివాళ్లు

 కానీ అనుదినం ఈ మేధావులకి

 పాలూ కూరగాయలూ పట్టుకొచ్చినవాళ్లు

 కోడిగుడ్లు తెచ్చినవాళ్లు

 దుస్తులు కుట్టిపెట్టినవాళ్లు

 కార్లు నడిపినవాళ్లు

 కుక్కల్నీ తోటల్నీ పెంచినవాళ్లు

 కష్టించిన వాళ్ళు

 వాళ్ళు ప్రశ్నిస్తారు

పేదవాళ్లు భాద పడుతున్నప్పుడు

 లాలిత్యమూ జీవితమూ వాళ్లలోనుంచి

 మండిపోయి మసీ నుసీ  అయిపోయినప్పుడు

 ఏంచేస్తున్నారు  మీరని

ఓ నా సుమధుర  దేశపు

 విరాజకీయ మేధావులారా

 అప్పుడు మీరు జవాబు చెప్పలేరు

 ఒక నిశబ్ధపు  రాబందు

 మీ పేవులారగిస్తూ  ఉంటున్నప్పుడు

 మీ వేదన మీ ఆత్మలనే

  పొడుచుకు తింటున్నప్పుడు

 మీ సిగ్గులో

           మీరే నోరు మూసుకొంటారు .     

రచన :మ్యడిసెస్

మహాకవి శ్రీశ్రీ  - మరోప్రస్థానం